EY İMAN EDENLER! ZANNIN BİR ÇOĞUNDAN SAKININ .ÇÜNKÜ ZANNIN BİR KISMI GÜNAHTIR. BİRBİRİNİZİN KUSURUNU ARAŞTIRMAYIN.BİRBİRİNİZİN GIYBETİNİ YAPMAYIN .SİZDEN BİRİNİZ ,ÖLMÜŞ KARDEŞİNİN ETİNİ YEMEKTEN HOŞLANIR MI? İŞTE BUNDAN TİKSİNDİNİZ. Allah ( C.C)'TAN KORKUN. MUHAKKAK Kİ Allah ( C.C) TEVBELERİ KABUL EDİCİ VE MERHAMET EDİCİDİR. HUCURAT /12 GIYBETİN RESMİNİ DAHA ÖNCE GÖRDÜNÜZMÜ?
Boğulmasını bekleyenler, bir de baktılar ki, Hazret-i Nuh tufanın ortasında sapasağlam...
Yanmasını bekleyenler, bir de baktılar ki, Hazret-i İbrahim Nemrut ateşinden gülümseyerek çıkıyor...
çölde ölmelerini bekleyenler, bir de baktılar ki, Hazret-i Hacer ile oğlu Hz. İsmail Mekke çölünde ölmemiş, kendilerine ikram edilen zemzemi içip hayatlarını devam ettiriyorlar...
Attıkları kuyuda ölüp gitmesini bekleyenler, bir de baktılar ki, Yakup Aleyhisselam’ın sevgili oğlu Hazret-i Yusuf, kuyudan çıkıyor, gidip Mısır’a sultan oluyor...
Yaralarından dolayı isyan etmesini bekleyenler, bir de baktılar ki, Hazret-i Eyyûb şükrediyor, sabrediyor ve yaralarından kurtuluyor...
Fırtınanın ortasında Yunus Peygamber’i denize atıp koca bir balık tarafından yutulduğunu görenler ve işinin artık bittiğini düşünenler, bir de baktılar ki, balık denizaltına dönüşmüş, Hazret’i Yunus’u sahile bırakıyor...
Hazret-i Musa’nın Kızıldeniz’de boğulmasını bekleyenler, bir de baktılar ki, Kızıldeniz kendi devrinin en büyük gücü Firavun’u bir solukta yutuyor...
Korkmayın! Bilin ki, akıbet kurtulacaksınız.
Varsayın ki, Hz. Yusuf’sunuz, “kardeş” dedikleriniz tarafından kuyuya atıldınız...
üzülmeyin, bilin ki, kuyudan çıkacaksınız!
Varsayın ki, Hz. İbrahim’siniz, Nemrud’un ateşine atıldınız...
Endişelenmeyin, bilin ki, yanmayacaksınız!
Hayata Allah ( C.C) hükmediyor!
•
çok sıkıldığınızda, kendi döneminin zalimlerinin suratına haykıran Bediüzzaman gibi haykırın: “Zalimler için yaşasın cehennem!”
"İçimizdeki beyinsizler yüzünden,
bizi helak eder misin Allah ( C.C)'ım?"
(Araf suresi)
Asra yemin olsun ki,
en çok kendime zulmettim!
- Hangi pranga öfkemizi içimizden söküp atabilir ki?
Aklım başımdan istifa edeli çok oldu. Kaç zamandır ruhuma kinimi üflüyorum.
Karabasanlar kesiyor soluğumu. İçimin boşluklarından intihara teşebbüs ediyor travmalı tüm duygular.
Katlime ferman, yine "ben" oluyorum.
Üç kuruşluk susuşlarla mevte kadar bozdum misâkımı. Rant sağlama peşinde değilim. Siyasete kurban edecek bir davanın mensubu hiç değilim.
Yalnızca düş peşindeyim.
Hadi sen de düş peşime...
Bu ipte kaç cambaz oynama kavgasında böyle?!
Yargısız infazlarda nöbet tutuyorum.
Hangi yaramdan sarılıyorsam tekrar kanıyorum.
.............
Hadi kesin sesimi!
Susturun içimdeki susmayan beni.