(*) GÜLE SEVDALI GENÇLİK (*)

Tam Görünüm: Bazen sokakları görünce adamım ...
Şu Anda Arşiv Görüntüleme Modundasınız. Siteyi normal görüntülemek için, Buraya Tıklayın
Bu kentte yalnız olmak da var. Varoşlarda bir şeyler oluyor… Kentin varoşlarında bir şeyler.. Çocuklar topraklarından, değerlerinden koparılıyor. İnsanlar toplumuna, topraklarına, geleneklerine yabancılaştırılıyor. Bu kentin en ana caddesi bile varoş. İnsanların yüzlerinde bir endişe… Kaygılarıyla kendi ruhunu kemiriyor insanlık. Ziftleşen bir yalnızlık bu.

İnsanlar bu kadar çok, sokaklar bu kadar kalabalık ve yüzlerde endişe, kaygı: Değersizleştirilmenin yüze yansıyışı. Bu hep başkaları tarafından yapılan bir olgu değil. Bazen insan kendi kendisinin de ölüm fermanını verebiliyor. Malayani olanın peşine takıldıkça günübirlik yaşamaya mahkum oluyoruz. Oysa insan çağlar ötesinin mesajına kulak kesilebilmeliydi. Ebedi hayatını güzelleştirecek biçimde yaşamayı göze alamazsa mahv u perişan oluyor insan. Ömrünü heba ediyor.

Bu kentte Allah`la beraberlikten başka önemsenecek bir şey yok. Yoksulluk da varsıllık da buna bağlı aslında. Yaşamımızda Allah varsa biz de varız, Allah yoksa biz de yokuz. Yoksuluz yani.

Bu gidiş nereye? Yokluğa. Yokluğu da bütün varlığıyla arzular mı insan? Yazık ki arzuluyor.

“bazen sokakları görünce adamım tanrım diyorum bu bizim cezamız galiba”

Şairlere dikkat kesilmek, Allah'a yaklaşmanın yollarından biri belki de.
fatih burak cebri
nurende Yazılan: Bu kentte yalnız olmak da var. Varoşlarda bir şeyler oluyor… Kentin varoşlarında bir şeyler.. Çocuklar topraklarından, değerlerinden koparılıyor. İnsanlar toplumuna, topraklarına, geleneklerine yabancılaştırılıyor. Bu kentin en ana caddesi bile varoş. İnsanların yüzlerinde bir endişe… Kaygılarıyla kendi ruhunu kemiriyor insanlık. Ziftleşen bir yalnızlık bu.

İnsanlar bu kadar çok, sokaklar bu kadar kalabalık ve yüzlerde endişe, kaygı: Değersizleştirilmenin yüze yansıyışı. Bu hep başkaları tarafından yapılan bir olgu değil. Bazen insan kendi kendisinin de ölüm fermanını verebiliyor. Malayani olanın peşine takıldıkça günübirlik yaşamaya mahkum oluyoruz. Oysa insan çağlar ötesinin mesajına kulak kesilebilmeliydi. Ebedi hayatını güzelleştirecek biçimde yaşamayı göze alamazsa mahv u perişan oluyor insan. Ömrünü heba ediyor.

Bu kentte Allah`la beraberlikten başka önemsenecek bir şey yok. Yoksulluk da varsıllık da buna bağlı aslında. Yaşamımızda Allah varsa biz de varız, Allah yoksa biz de yokuz. Yoksuluz yani.

Bu gidiş nereye? Yokluğa. Yokluğu da bütün varlığıyla arzular mı insan? Yazık ki arzuluyor.

“bazen sokakları görünce adamım tanrım diyorum bu bizim cezamız galiba”

Şairlere dikkat kesilmek, Allah'a yaklaşmanın yollarından biri belki de.
fatih burak cebri
“bazen sokakları görünce adamım tanrım diyorum bu bizim cezamız galiba”

Allah razı olsun yazı anlam bakımında gunumuzun bi yüzüne ışık tutuyor.
Ama Allah rızası için yazılardaki Mana bozukluklarını eleyerek yazılarımızı yazalım.
Referans Adresler