10-03-2010, 12:56 AM
Bir cani vardir sevginin. Tipki bizler gibi. Dogar, yasar ve olebilir. Bir farkla. Aslinda olumsúzdur. Ancak buna ragmen oldugu olur. Yasama sekli ve beslenme sekli belirler sonunu.Ya da asla bir sonu olmaz.
Bir tohumdur aslinda. Ekilmedikce bir anlami yoktur. Bir degeri yoktur. Sadece vardir. Sahip olana bir faydasi da yoktur. Sahip olmanin keyfi de. Degeri olmasi icin mutlaka ekilmesi gerekir.
Once bir toprak bulmak gerekir. Onu besleyecek, onu icinde buyutecek, onu ayakta tutacak bir toprak. Olmadan olmaz. Odur tohuma verilen hayatin kaynagi...
Sonra ekersiniz tohumu. Toprak onu orter. Rúzgardan korur. Gunesin kavurucu sicagindan, karin buz gibi sogugundan sarar. Onunla beslenmeye hazir yuzlerce canlidan da elbet. Yem etmez asla. Bu isi yaparken nig de karsilik beklemez. Su icirir sakladigi yerde. Hava aldirir ústu ortulu olsa da. Can verir, hayat verir tohuma.
Tohum topraktan aldigi ile deler topragi. Gunese uzatir basini. Ayaga kalkar. Ruzgar esse de yikilmaz bir daha. Simsiki tutunur topraga. Basini egse bile bazen, dimdik durur ayakta. Eger iyi beslenmisse toprak tarafmdan, asla yikilmaz. iyi kok tutmussa eger, sarmissa topragi iyice asla yikilmaz.
Búyur ve kocaman bir cinar olur. Ruzgar estikce ve yaladikca yapraklarini, ses gelir kulaklarimiza múzigi andiran tinilarla. Ayri bir keyif yasatir dinleyene. Adeta muhtesem bir dansin ahengi gibi surer gider. Gunes tum gucu ile yakmaya basladiginda da insana rahat nefes aldiran bir golgesi vardir.
His karsilik beklemez. Fide oldugu gunlerde aldigi yeter ona. Bir asir yasar, milyon kere iyilik yapar ve bir tek kere bile karsilik istemez. Fide oldugu gunlerde aldigi yeter ona. Yeter ki kesmeyin dalini budagini. Yeter ki katletmeyin yok yere. Yeter ki yasamasi sizi rahatsiz etmesin. Yeter ki úrkmeyin siz sevgiden!
Bunaldigmizda siginabileceginiz bir golgeniz olsun istiyorsaniz eger;
Once EMEK verip fide ekmelisiniz!
Sonra FEDAKARLIK edip su tasimalisiniz ona!
Ve sizde bu fedakarligi yapmaya yetecek kadar YUREK olmali!
VAR DIYORSANIZ, SIZ DE UMUT VAR DEMEKTIR!
SEVGi, EMEK ISTER!
EMEK, FEDAKARLIK!
FEDAKARLIK, YUREK!
YUREK ISE INSANDA OLUR!!!
Bir tohumdur aslinda. Ekilmedikce bir anlami yoktur. Bir degeri yoktur. Sadece vardir. Sahip olana bir faydasi da yoktur. Sahip olmanin keyfi de. Degeri olmasi icin mutlaka ekilmesi gerekir.
Once bir toprak bulmak gerekir. Onu besleyecek, onu icinde buyutecek, onu ayakta tutacak bir toprak. Olmadan olmaz. Odur tohuma verilen hayatin kaynagi...
Sonra ekersiniz tohumu. Toprak onu orter. Rúzgardan korur. Gunesin kavurucu sicagindan, karin buz gibi sogugundan sarar. Onunla beslenmeye hazir yuzlerce canlidan da elbet. Yem etmez asla. Bu isi yaparken nig de karsilik beklemez. Su icirir sakladigi yerde. Hava aldirir ústu ortulu olsa da. Can verir, hayat verir tohuma.
Tohum topraktan aldigi ile deler topragi. Gunese uzatir basini. Ayaga kalkar. Ruzgar esse de yikilmaz bir daha. Simsiki tutunur topraga. Basini egse bile bazen, dimdik durur ayakta. Eger iyi beslenmisse toprak tarafmdan, asla yikilmaz. iyi kok tutmussa eger, sarmissa topragi iyice asla yikilmaz.
Búyur ve kocaman bir cinar olur. Ruzgar estikce ve yaladikca yapraklarini, ses gelir kulaklarimiza múzigi andiran tinilarla. Ayri bir keyif yasatir dinleyene. Adeta muhtesem bir dansin ahengi gibi surer gider. Gunes tum gucu ile yakmaya basladiginda da insana rahat nefes aldiran bir golgesi vardir.
His karsilik beklemez. Fide oldugu gunlerde aldigi yeter ona. Bir asir yasar, milyon kere iyilik yapar ve bir tek kere bile karsilik istemez. Fide oldugu gunlerde aldigi yeter ona. Yeter ki kesmeyin dalini budagini. Yeter ki katletmeyin yok yere. Yeter ki yasamasi sizi rahatsiz etmesin. Yeter ki úrkmeyin siz sevgiden!
Bunaldigmizda siginabileceginiz bir golgeniz olsun istiyorsaniz eger;
Once EMEK verip fide ekmelisiniz!
Sonra FEDAKARLIK edip su tasimalisiniz ona!
Ve sizde bu fedakarligi yapmaya yetecek kadar YUREK olmali!
VAR DIYORSANIZ, SIZ DE UMUT VAR DEMEKTIR!
SEVGi, EMEK ISTER!
EMEK, FEDAKARLIK!
FEDAKARLIK, YUREK!
YUREK ISE INSANDA OLUR!!!