28-06-2009, 07:00 PM
Kendimi bildim bileli boyumu aşan bir hayat yaşıyorum.İlk zamanlar zordu daha küçüktüm.Gördügüm herşeyi isterdim.Akıl edemiyor insan işte.Şimdide yaşım çok büyük sayılmaz.Orta sona geçtim.Ama önemli olduguna inandıgım bişey ögrendim.Çocuksu istek ve zevklerimden vazgeçmeyi.Arkadaşlarımda olup ta bende olmayanlar için üzülmedim.Okulda dalga geçen kızlar vardı.Onlara göstermez eve gelince herkesten saklayarak dökerdim gözyaşımı.Annem bilirdi herşeyi.Gözlerimden okurdu sanki.İçi içini yerdi biliyorum.
Önceleri anlayamadıgım neler varmış yeni yeni anlıyorum.Annem ne büyük kadınmış.Şimdilerde üzüldügüm çok şey var.Her gün bayat ekmek yiyoruz diye bir keresinde kızmıştım anneme.Bayat ekmegin daha ucuz oldugunu nereden bilebilirdimki.Kendi lokmasını bile bize bölermiş.Anlayacagınız hayat kolay degil.
Hele bizim için..Babam ben 3 yaşındayken ölmüş.Onu pek hatırlamıyorum.Arkadaşların anlattıklarından paylar çıkarıyorum.Dilim bile baba demeye yabancı.Annem hiç yorulmadan 2 kardeşimle benim içn çok çalışmış.Hep derdiki; bunuda bulamayanlar var kızım, Allah olmayanlarada versin de..komşularımız halimizi bilirdi.Belkide bu yüzden pek misafirimiz olmazdı.Aslında evde hiç misafir hatırlamıyorum.Artık zor gelmeye başlamıştı tüm bunları bilerek yaşamak.
sonra birgün telavizyonda sizi gördüm.Pek misafir ugramıyacak bir evde yerde oturmuş onların halini soruyordunuz.O gününün tarihini hala saklıyorum.O gün dedimki; acaba bizim evede gelirler mi?Sonra ne olduysa fazla üzülmemeye başladım.Hep bir beklenti içimde.Çünkü anneme sonra söyledim sizi aradıgımı.Yoksa izin vermezdi.Ona dedimki; anne utanmamıza gerek yokmuş ki.İmkanımız yok.Bu günah degil ki ayıpta degil.Öyle söylüyorlardı televizyonda, ondan aradım dedim.Gelen ALLAH'tandır kızım dedi.
Ve işte o gün.Benim yeniden dogdugum gün.Sizin kapımızı çaldıgınız ve benim hayatımda ilk kez bir hayalimin gerçekleştigi gün.En çok daraldıgımız gün yetiştiniz.Ve biliyorumki benim ve kardeşlerimin yetim başına dokunan el sizin degil.Bu milletin elidir.Bu milletin bu yardımsever eli ise Cansuyudur.Allah yüzünüzü güldürsün.
Bu arada ben 1 yaşındayım.Sizde öyle.İyiki varsınız.İyiki varsınız..
Bu mektup bana ulaştıgında programımızın bir yılı dolmuş.Bizede bu kız hatırlatmıştı.Kim oldugunu hala çıkaramıyorum.Fakat herşeyi nasılda bu kadar net anladıgını merak ediyorum.Elimizde onların kıymetini bilmedigimiz aslında aşikar.Kaybettigimizde ise resmin bütününe bakabiliyoruz sanırım.Böylesi ise daha acı.Fakat bu kız gibi daha yolumuzu bekleyen niceleri var.Bunu biliyorum.Nice anneler var yetimlerini sarıp gelen ALLAHtandır diyen.Gerçekte öyledir.Bir şekilde kader girer devreye.Duaya açılan ellere ilahi bir vesile kılar.Bununda şükrü ne kadar mümkündür bilinmez.
Bu yüzdendir ki bize yorulmak, gevşemek yok.Sizede.Zira bu yetimler uzana el gerçektende sizin elinizdir.Oturdugunuz yerden gidip filistindeki bir çocugun başına dokunabilir eliniz.Afrikada susuzluktan dudakları çatlamış bir çocuga avuçlarınızdan su içirebilirsiniz.Uzakdoguda ecdad gelmişcesine karşılanabilir, balkanlardaki kardeşlerimizle duaya açabilirsiniz ellerinizi.Ya da bu topraklarda bir melek sahibi olabilirsiniz.Nasıl yapacagınızı bilmiyorsanız sadece kendi duyabileceginiz bir sesle CANSUYU demeniz yeterli.Cansuyu sizin adınıza gidip bir yetim bulacaktır ve tutacajktır ellerinden.Okşayacaktır başını.Bir yetimin tebessümünün hediye ettigi melek ise sizin olacaktır.Ve bence söylenecek sözler söylenmiştir.Bundan sonrası ise tamamen sizde.sol yanınızda duyabileceginiz bir sesle kendinizde bir cevap bulmalısınız.soru şu''Bir melek ister misiniz?''
Bir daha ki vakte dek;
Her zerrede hükmünü icrs eden ilim ve kudret sahibi yüce zata,
Alemleri yaratan, alemlere sıgmayıp insanın kalbine sığana,
Hülasa kalbinizin sahibine emanet olun
EYVALLAH!!!
Bilal YILDIRIM(Cansuyu Hikayeleri)
Önceleri anlayamadıgım neler varmış yeni yeni anlıyorum.Annem ne büyük kadınmış.Şimdilerde üzüldügüm çok şey var.Her gün bayat ekmek yiyoruz diye bir keresinde kızmıştım anneme.Bayat ekmegin daha ucuz oldugunu nereden bilebilirdimki.Kendi lokmasını bile bize bölermiş.Anlayacagınız hayat kolay degil.
Hele bizim için..Babam ben 3 yaşındayken ölmüş.Onu pek hatırlamıyorum.Arkadaşların anlattıklarından paylar çıkarıyorum.Dilim bile baba demeye yabancı.Annem hiç yorulmadan 2 kardeşimle benim içn çok çalışmış.Hep derdiki; bunuda bulamayanlar var kızım, Allah olmayanlarada versin de..komşularımız halimizi bilirdi.Belkide bu yüzden pek misafirimiz olmazdı.Aslında evde hiç misafir hatırlamıyorum.Artık zor gelmeye başlamıştı tüm bunları bilerek yaşamak.
sonra birgün telavizyonda sizi gördüm.Pek misafir ugramıyacak bir evde yerde oturmuş onların halini soruyordunuz.O gününün tarihini hala saklıyorum.O gün dedimki; acaba bizim evede gelirler mi?Sonra ne olduysa fazla üzülmemeye başladım.Hep bir beklenti içimde.Çünkü anneme sonra söyledim sizi aradıgımı.Yoksa izin vermezdi.Ona dedimki; anne utanmamıza gerek yokmuş ki.İmkanımız yok.Bu günah degil ki ayıpta degil.Öyle söylüyorlardı televizyonda, ondan aradım dedim.Gelen ALLAH'tandır kızım dedi.
Ve işte o gün.Benim yeniden dogdugum gün.Sizin kapımızı çaldıgınız ve benim hayatımda ilk kez bir hayalimin gerçekleştigi gün.En çok daraldıgımız gün yetiştiniz.Ve biliyorumki benim ve kardeşlerimin yetim başına dokunan el sizin degil.Bu milletin elidir.Bu milletin bu yardımsever eli ise Cansuyudur.Allah yüzünüzü güldürsün.
Bu arada ben 1 yaşındayım.Sizde öyle.İyiki varsınız.İyiki varsınız..
Bu mektup bana ulaştıgında programımızın bir yılı dolmuş.Bizede bu kız hatırlatmıştı.Kim oldugunu hala çıkaramıyorum.Fakat herşeyi nasılda bu kadar net anladıgını merak ediyorum.Elimizde onların kıymetini bilmedigimiz aslında aşikar.Kaybettigimizde ise resmin bütününe bakabiliyoruz sanırım.Böylesi ise daha acı.Fakat bu kız gibi daha yolumuzu bekleyen niceleri var.Bunu biliyorum.Nice anneler var yetimlerini sarıp gelen ALLAHtandır diyen.Gerçekte öyledir.Bir şekilde kader girer devreye.Duaya açılan ellere ilahi bir vesile kılar.Bununda şükrü ne kadar mümkündür bilinmez.
Bu yüzdendir ki bize yorulmak, gevşemek yok.Sizede.Zira bu yetimler uzana el gerçektende sizin elinizdir.Oturdugunuz yerden gidip filistindeki bir çocugun başına dokunabilir eliniz.Afrikada susuzluktan dudakları çatlamış bir çocuga avuçlarınızdan su içirebilirsiniz.Uzakdoguda ecdad gelmişcesine karşılanabilir, balkanlardaki kardeşlerimizle duaya açabilirsiniz ellerinizi.Ya da bu topraklarda bir melek sahibi olabilirsiniz.Nasıl yapacagınızı bilmiyorsanız sadece kendi duyabileceginiz bir sesle CANSUYU demeniz yeterli.Cansuyu sizin adınıza gidip bir yetim bulacaktır ve tutacajktır ellerinden.Okşayacaktır başını.Bir yetimin tebessümünün hediye ettigi melek ise sizin olacaktır.Ve bence söylenecek sözler söylenmiştir.Bundan sonrası ise tamamen sizde.sol yanınızda duyabileceginiz bir sesle kendinizde bir cevap bulmalısınız.soru şu''Bir melek ister misiniz?''
Bir daha ki vakte dek;
Her zerrede hükmünü icrs eden ilim ve kudret sahibi yüce zata,
Alemleri yaratan, alemlere sıgmayıp insanın kalbine sığana,
Hülasa kalbinizin sahibine emanet olun
EYVALLAH!!!
Bilal YILDIRIM(Cansuyu Hikayeleri)