29-05-2008, 03:29 PM
![[Resim: ankebut57.jpg]](http://www.cileweb.net/images/galerie/pics/1/ankebut57.jpg)
Kelimelerin aniden durduğu, ebedi sükutun sonsuza uzanarak anlam kazandığı…
hayat koşusunda varolan yoğunluğun yorgunluğunun manasını yitirdiği…
günlük hayatımızın keşmekeşinden sıyrılıp, sadece gerçeklerle yüzleşildiği...
aniden kaybettiklerimize (Allah rahmet eylesin) -- vah vah, daha gençti… diye
hüzünle sarf ettiğimiz klasik cümlelerle asırlar boyu nedense hep yaşlılara yakıştırılan…
her canlı için yeni bir başlangıç niteliği taşıyan…
geçmişinin (inş) ışığında yada (Allah muhafaza) karanlığında, sonsuzluğa açılan kapının adıdır ölüm…
Her can ölüme dairdir…
Hayatın her anında doğum-ölüm zıtlığının bileşimi vardır…
doğarız, büyürüz, zamanı gelince de ölürüz…
Dünyada ne ölüm olmayan yaşam vardır… nede yaşam olmadan ölüm…
ve fark etmeliyiz…10 sene sonramızın garantisi yok… 10 saniye sonramızın da olmadığı gibi…
kim olduğumuzun… malımızın… servetimizin de, hesabımızı zorlaştırmanın dışında en ufak bir önemde arz etmediği gibi…
her yanımız ibret iken, hala görmeyi başaramayarak,
“hem dünya, hemde ahiret için hiç ölmeyecekmişcesine” çalışmanın yanlış olduğunun kavranıldığı…
ve en nihayetinde…
her şeyin boş olduğunun en derin anlaşıldığı anda …
yine boş bir çukuru dolduracak olan bedenimizin varlığının bilincinde olduğumuzda başlayacak olan sorular…
nerede…nasıl… ve neden… her şeye dair…
sınavların en çetinine ne denli hazırız?
(tüm ölmüşlerimize el-fatiha)