03-10-2007, 02:08 AM
Dağa göz değil, yürek tırmanır!
Necdet Turhan tam altı yıldır dağlara tırmanıyar. Fakat diğer dağcılardan bir "küçük" farkı var: Gözleri görmüyor. Gözlerinin görmüyor olması onu dağlardan uzaklaştırmamış. Engellilerin yapamayacağı yok ona göre. Bir dağcı olarak karşılaşabileceği her türlü tehlikeyi göze alarak tırmanıyor.
Çan sesine kulak vererek yol alıyor. Onun için dağlar özgürlük, mutluluk ve doğayla kucaldaşmak demek. Onu diğer dağcılardan ayıran özellik ise gözlerinin ama olması. O çan sesini dinleyerek yol alıyor dağlarda ve "Herşeye rağmen engelliler de başarır" diyor.
Necdet'Turhan'ın doğaya olan tutkusu çocukluğundan geliyor. Turhan henüz on üç yaşlarında bir çocukken Uludağ'ın eteklerinde yürüyüşlere çıkar ve buradaki derelerde alabalık avlar. Fakat Turhan'ın 1?rofesyonel dağcılıkla tanışması ODTÜ'de öğrenci olduğu yıllara rastlar. İyi bir doğa yürüyüşçüsü olan Turhan bir kaza sonucu yirmi yaşında gözlerini kaybeder. Bir süre akademik eğitimine ara verdikten sonra 1994 yılında ODTÜ Siyasal Bilgiler ve Kamu Yönetiminde eğitimine başlar. Gözlerini kaybetmeden önce doğada gördüğü güzellikler ve motivasyon onu üniversitenin bünyesinde bulunan dağcılık kulübüne üye olmaya iter: "Ben gözlerimi kaybetmeden önce doğaya çıkıp yürüyüşler yapıyordum. Ama dağcılık sporuyla tanışmam asıl görme özürlüyken oldu. Görme özelliğimi yitirmeden önce doğaya çıkmanın bende oluşturduğu bir motivasyon var ve ben o motivasyonla ODTÜ'de dağcılık ve kış sporları bölümüne üye oldum. Profesyonel dağcılıkla tanışmam da böyle oldu."
* Alıntı
Necdet Turhan tam altı yıldır dağlara tırmanıyar. Fakat diğer dağcılardan bir "küçük" farkı var: Gözleri görmüyor. Gözlerinin görmüyor olması onu dağlardan uzaklaştırmamış. Engellilerin yapamayacağı yok ona göre. Bir dağcı olarak karşılaşabileceği her türlü tehlikeyi göze alarak tırmanıyor.
Çan sesine kulak vererek yol alıyor. Onun için dağlar özgürlük, mutluluk ve doğayla kucaldaşmak demek. Onu diğer dağcılardan ayıran özellik ise gözlerinin ama olması. O çan sesini dinleyerek yol alıyor dağlarda ve "Herşeye rağmen engelliler de başarır" diyor.
Necdet'Turhan'ın doğaya olan tutkusu çocukluğundan geliyor. Turhan henüz on üç yaşlarında bir çocukken Uludağ'ın eteklerinde yürüyüşlere çıkar ve buradaki derelerde alabalık avlar. Fakat Turhan'ın 1?rofesyonel dağcılıkla tanışması ODTÜ'de öğrenci olduğu yıllara rastlar. İyi bir doğa yürüyüşçüsü olan Turhan bir kaza sonucu yirmi yaşında gözlerini kaybeder. Bir süre akademik eğitimine ara verdikten sonra 1994 yılında ODTÜ Siyasal Bilgiler ve Kamu Yönetiminde eğitimine başlar. Gözlerini kaybetmeden önce doğada gördüğü güzellikler ve motivasyon onu üniversitenin bünyesinde bulunan dağcılık kulübüne üye olmaya iter: "Ben gözlerimi kaybetmeden önce doğaya çıkıp yürüyüşler yapıyordum. Ama dağcılık sporuyla tanışmam asıl görme özürlüyken oldu. Görme özelliğimi yitirmeden önce doğaya çıkmanın bende oluşturduğu bir motivasyon var ve ben o motivasyonla ODTÜ'de dağcılık ve kış sporları bölümüne üye oldum. Profesyonel dağcılıkla tanışmam da böyle oldu."
* Alıntı